Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Τετάρτη, 10 Σεπτεμβρίου 2008

Σαντέ άφιλτρο

Διάλογος με σχολιαστές του Αντίβαρου περί Εξαρχείων, ταραχών και Πανεπιστημιακού Ασύλου.  Στο post απόσπάσματα από θέσεις μου στο διάλογο αυτό. Υπογράφω ως Γιάννης Μικρός.

----------------------------------------------------------------
Απόσπασμα περί Ασύλου

Ας τεθούν κατ' αρχήν ορισμένες εισαγωγικές θέσεις και ακολουθούν τα επιχειρήματα:

1. Ισχυρίζομαι ότι μιά ευνομούμενη κοινωνία ΔΕΝ χρειάζεται το Πανεπιστημιακό Ασυλο για να προστατεύσει την ελευθερία διακίνησης των ιδεών. Αρα το Ασυλο πρέπει να καταργηθεί.

2. Συγχρόνως ισχυρίζομαι ότι μιά ευνομούμενη κοινωνία ΔΕΝ εμποδίζεται από το Πανεπιστημιακό Ασυλο, προκειμένου να προστατευθεί από το έγκλημα σε οιαδήποτε μορφή του. Αρα το Ασυλο πρέπει να διατηρηθεί.

Παράδοξο; Οχι. Διότι επίσης...

3. Ισχυρίζομαι μιά σε μιά ευνομούμενη κοινωνία που καλώς ή κακώς έχει ήδη θεσμοθετήσει το άσυλο, η απόφαση για το εάν θα το διατηρήσει ή θα το καταργήσει είναι απόφαση που αφορά σε διαχείριση "συμβολισμών". Δεν έχει καμμία σχέση ούτε με την προστασία των ιδεών, ούτε με την προστασία κατά του εγκλήματος. Και το συζητάμε διότι οι συμβολισμοί έχουν την σημασία τους κι επειδή πολιτική πρέπει να κάνεις γνωρίζοντας τι κάνεις και γιατί το κάνεις.

Μεταξύ μας, να ξέρετε ότι αισθάνομαι το ίδιο άνετα και με την διατήρηση και την κατάργηση του ασύλου. Εκείνο που θα με ανατρίχιαζε θα ήταν οι συνήθεις διάλογοι κωφών που συνήθως βλέπω στα fora επί του θέματος - τους ξέρετε:

Ο ένας "συνομιλητής" κρατά (μεταφορικά) ένα γκλόμπ σαν αγανακτισμένος πολίτης δίπλα στα ΜΑΤ, και λέει: "Οι αλήτες φοιτητές, τα πουλημένα αποβράσματα που θέλουν και άσυλο, χέστες καθηγητές, ένα χέρι ξύλο θέλουν όλοι ..." (Οταν τους ακούω λέω αμάν, βασίμως υπάρχει άσυλο).

Κι ο άλλος κρατά (μεταφορικά) μια μολότωφ και απαντά από την ημιπυρπολημένη αίθουσα διδασκαλίας (καρπαζώνοντας και τον αποκλεισμένο στην κατάληψη καθηγητή) : "Θέλουν να πνίξουν τις ελεύθερες φωνές, να πνίξουν τις ιδέες, οι φασίστες...." (αν εκείνη την ώρα μου πείτε ότι συνεδριάζει ο πρύτανης για να ληφθεί απόφαση περί άρσης ασύλου, θα καχγάσω).

Μην συζητήσουμε κάτι ανάμεσα, να χαρείτε ότι αγαπάτε. Ας το δούμε νηφάλια

Σκεπτικό 1. Το άσυλο πρέπει να καταργηθεί

Δέχομαι ότι ο ακαδημαϊκός χώρος (οφείλει να) είναι ένας προνομιακός χώρος πνευματικής καλλιέργειας και ως τέτοιος, είναι ο καταλληλότερος για την ανάπτυξη ιδεών.

Δέχομαι ασφαλώς ότι η ανάπτυξη (νέων) ιδεών συνδέεται με μιά στάση αμφισβήτησης προς τα εκάστοτε ισχύοντα - σε θέματα επιστήμης, κοινωνίας και βεβαίως πολιτικής. Αρα λοιπόν ότι οι ακαδημαικοί χώροι είναι χώροι ζυμώσεων από τις οποίες μπορούν να ξεκινήσουν αλυσιδωτές αντιδράσεις - από γραφικές μέχρι επαναστάσεις.

Για το λόγο αυτό τα πανεπιστήμια αντιμετώπισαν συχνά την επίσημη καταστολή περισσότερο απ' ότι άλλοι φυσικοί ή κοινωνικοί χώροι. Κι άρα το Ασυλο είναι μιά πρόβλεψη -"αντιστάθμισμα" των δημοκρατικών κοινωνιών, μιά ειδική πρόβλεψη: Εναντι των αυξημένων κινδύνων της καταστολής (που αποδείκνυε η ιστορία), αντιπαρέθεταν την "αυξημένη θεσμική θωράκιση" του ασύλου (πόσο σιχαίνομαι αυτό το κλισέ, αλλά εδώ ταιριάζει).

Θέσπισαν δηλαδή μιά υπερπροστασία λόγω ενός πραγματικά αυξημένου κινδύνου.

Η άποψή μου είναι ότι αν σήμερα πρέπει να καταργήσουμε το άσυλο, δεν είναι τόσο επειδή ο κίνδυνος δίωξης των εκεί αναπτυσσομένων ιδεών έχει εκλείψει (που πιστεύω ότι έχει όντως) .

Δεν είναι επειδή έχει γίνει κατάχρηση του θεσμού.

Ο πραγματικός λόγος για τον οποίο πρέπει να καταργηθεί το άσυλο είναι διότι (ενδεχομένως) ως κοινωνία δεν πρέπει να αποδεχόμαστε ότι τα πανεπιστήμια παραμένουν ένας "προνομιακός" χώρος παραγωγής ιδεών. Μιά τέτοια αποδοχή είναι σήμερα προσβλητική για οιοδήποτε άλλο φορέα, θεσμό, οργάνωση, άτομο κλπ. ειδικά καθώς η εποχή μας έχει τρόπο να παράγει και διαδίδει ιδέες με τρόπο ιλιγγιώδη. Το άσυλο λοιπόν είναι ένας αναχρονισμός. Και πρέπει να καταργηθεί.

Αλλά υπάρχει και ο αντίλογος:

Σκεπτικό 2. Το άσυλο πρέπει να διατηρηθεί

Θα ακολουθήσει σε διακεκριμένο post. Ο administrator θα μας μαλώσει για την κατάχρηση χώρου... με το δίκιο του!

----------------------------------------------------------------
Περί Εξαρχείων

[.....Επίσης έχει ενδιαφέρον να επιχειρήσουμε μία διάκριση των ομάδων που συναντά κανείς στην ανθωπογεωγραφία των Εξαρχείων. Ναί υπάρχουν τραμπούκοι, ναί υπάρχουν χούλιγκανς, ναί διαπλέκεται περισσότερο ή λιγότερο οργανωμένο έγκλημα.

Αλλά (πιστέψτε με, ήμουν εκεί ως νέος άνθρωπος) όλος ο κόσμος εκεί "που διαφέρει" (φοράει σανδάλια, έχει μακριά μαλλιά, μαύρα ρούχα, καπνίζει σαντέ άφιλτρο, απαξιώνει το πολιτικό σύστημα, βρίζει τους αστυνομικούς, καπνίζει ενίοτε και χασίς) δεν είναι κατ' ανάγκην αποβράσματα. Με τέτοιας ακριβώς "εικόνας" ανθρώπους έχω παίξει σκάκι καλού επιπέδου στο "Πανελλήνιον", έχω κάνει λογοτεχνικές συζητήσεις παρουσία καλών πνευματικών ανθρώπων, έχω μιλήσει για ιστορία, πολιτική και τέχνη - από γοτθική αρχιτεκτονική μέχρι ιμπρεσιονισμό.

Με τέτοιους ακριβώς ανθρώπους: "αναρχικούς", που μοιάζουν άπλυτοι, τεμπέληδες, άχρηστοι, αλλά δεν είναι (όπως βεβαίως μπορεί και να είναι). Χρειάζεται μιά νηφάλια και ισορροπημένη ματιά. Εχει πολύ καλά περιγραφεί η εγκληματικότητα που κρύβεται στην περιοχή. Υπάρχει όμως και μιά ζωντάνια "άλλη", "διαφορετική" που είναι στοιχείο της πόλης, της νεανικότητας και είναι αναλόγως απαραίτητη στην κοινωνία με την τάξη και τη νομιμότητα. Διώκεται συχνά κι αυτή. Ολη μαζί. Συλλήβδην. Είναι άδικο. Κι είναι μία ακόμα παρανέργεια της πολιτικής σύγχυσης, της πολιτικής ανικανότητας και (ναί είναι αλήθεια) του δόλου που σχετίζεται με το όλο θέμα...]


Ο πλήρης διάλογος εδώ

Δεν υπάρχουν σχόλια: